توسعه پایدار چیست؟ تعریف Sustainability و نقش آن در صنایع PVC و افزودنیهای دوستدار محیطزیست
توسعه پایدار (Sustainability) مفهومی فراتر از واژه «پایداری» است. این رویکرد جهانی، یک نگاه بلندمدت و مسئولانه به ارتباط میان انسان، صنعت و محیطزیست دارد. Sustainability تأکید میکند که تصمیمات امروز باید به گونهای اتخاذ شوند که منابع طبیعی، سلامت انسان و کیفیت زندگی نسلهای آینده حفظ شود.
در جهان صنعتی امروز، صرفاً حل مشکلات درونسازمانی کافی نیست. سازمانها و صنایع باید پیامدهای فعالیتهای خود را بر جامعه، محیطزیست، اقتصاد و سلامت نیز در نظر بگیرند. این نگرش آیندهنگر، بهویژه در صنایع شیمیایی و پلیمر مانند صنعت PVC اهمیت بیشتری دارد، زیرا میزان اثرگذاری آنها بر محیطزیست و سلامت انسان قابل توجه است.
از مهمترین جلوههای توسعه پایدار در صنعت، کاهش استفاده از فلزات سنگین، کاهش آلایندگی فرآیندها و تولید محصولات دوستدار محیطزیست است. این اصول نهتنها ارزش اخلاقی و اجتماعی دارند، بلکه تأثیر مستقیمی بر رقابتپذیری جهانی صنایع دارند. کشورهایی که زودتر با استانداردهای زیستمحیطی همسو میشوند، سریعتر وارد بازارهای بینالمللی میگردند.
در صنعت PVC، توسعه پایدار با ۳ محور اصلی تعریف میشود:
✔ کاهش آلودگی و حذف فلزات سنگین مانند سرب و کادمیم
✔ بهینهسازی مصرف انرژی و افزایش بهرهوری تولید
✔ استفاده از افزودنیهای ایمن، غیرسمی و سازگار با محیطزیست
به همین دلیل، بسیاری از کشورها طی دو دهه اخیر به سمت جایگزینی استابیلایزرهای پایه سرب حرکت کردهاند و استفاده از پایدارکنندههای کلسیم/روی (Ca/Zn) را که کاملاً غیرسمی، بهداشتی و سازگار با محیطزیست هستند، گسترش دادهاند. این ترکیبات امروز بهعنوان استاندارد جهانی در بسیاری از صنایع PVC شناخته میشوند.
در ایران نیز شرکتهای پیشرو نقش مهمی در این تغییر ایفا کردهاند. کیمیاران از سال ۱۳۸۹ با تمرکز بر طراحی و تولید استابیلایزرهای ارگانو کلسیم/روی بهداشتی، فصل جدیدی در مسیر توسعه پایدار صنعت PVC کشور ایجاد کرده است. این محصولات علاوه بر زیستسازگاری، از نظر کیفیت، ثبات حرارتی و عملکرد فرایندی، توان رقابت با نمونههای خارجی را دارند و در کاربردهای لوله و اتصالات، پروفیل، کابل و PVC نرم بهطور گسترده مورد استفاده قرار میگیرند.
همچنین کیمیاران برای ارتقای آگاهی و ترویج مصرف افزودنیهای سبز، کمپین «پیویسی سبزتر» را راهاندازی کرده است تا مسیر حرکت به سمت صنایع پاکتر و پایدارتر در ایران تسریع شود.
این رویکرد نشان میدهد توسعه پایدار صرفاً یک انتخاب اخلاقی نیست؛ بلکه یک ضرورت صنعتی و اقتصادی برای ورود به آیندهای امنتر، کمهزینهتر و سازگار با محیطزیست است.